เนื้อหานี้เป็นข้อมูลสุขภาพจิตทั่วไป ไม่ใช้แทนการวินิจฉัย การรักษา หรือคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ หากอาการรบกวนชีวิตประจำวัน ต่อเนื่อง รุนแรง หรือรู้สึกไม่ปลอดภัย ควรขอความช่วยเหลือจากผู้ประกอบวิชาชีพสุขภาพหรือบริการฉุกเฉิน
เปิดบทสนทนาอย่างอ่อนโยน
เริ่มจากสิ่งที่สังเกตโดยไม่วินิจฉัย เช่น “ช่วงนี้ดูเหนื่อยกว่าปกติ อยากคุยไหม” ให้สิทธิอีกฝ่ายปฏิเสธและบอกว่ายังพร้อมฟังภายหลัง หลีกเลี่ยงการซักต่อหน้าคนอื่น
ฟังมากกว่าสอน
ใช้คำถามเปิด สะท้อนสิ่งที่ได้ยิน และไม่รีบเทียบกับประสบการณ์ของตัวเอง ประโยคอย่าง “ขอบคุณที่เล่าให้ฟัง” หรือ “ฟังดูหนักมาก” มักช่วยมากกว่าคำว่า “อย่าคิดมาก”
รู้ขอบเขตของผู้ช่วย
ถามว่าอยากให้ฟัง ช่วยคิด หรือช่วยหาบริการ ไม่สัญญาเก็บความลับหากมีความเสี่ยงต่อความปลอดภัย หากอีกฝ่ายพูดถึงการทำร้ายตัวเองหรือไม่อยากมีชีวิตอยู่ ให้จริงจัง อยู่กับเขา และติดต่อบริการฉุกเฉินหรือผู้เชี่ยวชาญทันที
