คำอ่านภาษาไทยเป็นเพียงตัวช่วยเบื้องต้น ไม่สามารถแทนการฟังและตรวจการออกเสียงกับผู้รู้ได้
ท่านหุซัยฟะฮ์รายงานว่า เมื่อท่านนบี ﷺ เข้านอน ท่านกล่าวว่า:
ภาษาอาหรับ: بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا
คำอ่าน: บิสมิกะ อะมูตุ วะอะห์ยา
ความหมายโดยสรุป: ด้วยพระนามของพระองค์ ข้าพระองค์ตายและมีชีวิต
และเมื่อตื่น ท่านกล่าวว่า:
ภาษาอาหรับ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
คำอ่าน: อัลฮัมดุลิลลาฮิลละซี อะห์ยานา บะอ์ดะมา อะมาตะนา วะอิลัยฮินนุชูร
ความหมายโดยสรุป: การสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงให้เรามีชีวิตหลังจากทรงให้เราตาย และยังพระองค์คือการฟื้นคืน
เริ่มจำทีละบทโดยวางตัวช่วยเตือนไว้ใกล้กิจวัตร เช่น ตั้งชื่อแจ้งเตือนโดยไม่วางข้อความศาสนาในตำแหน่งไม่เหมาะสม การกล่าวดุอาอ์ไม่ควรกลายเป็นการรีบอ่านให้ครบ แต่เป็นจังหวะสั้น ๆ ที่หัวใจรับรู้ถึงความเปราะบางของชีวิตและความเมตตาที่ได้ตื่นขึ้นมาอีกวัน
